Is het irrationeel om te geloven?

Scientias.nl is een van mijn favoriete websites. Juist omdat ik mijzelf ophoud in het kengebied van de geesteswetenschappen, heb ik veel behoefte aan toegankelijke informatie uit de natuurwetenschappen die to-the-point en up-to-date is. Wel is het altijd leuk wanneer de schrijvers op de site zich begeven op het levensbeschouwelijk vlak. Enige tijd geleden was dat het geval in een boekbespreking van ‘Dagelijks irrationeel: over de psychologie van zelfbedrog’ van Michiel van Straten (2018).

Natuurwetenschappers zijn minder religieus naar mate ze meer vertrouwen hebben in de logica van de wetenschap. Maar een gevoel van ontzag kan die trend doorbreken.

‘An heroic intellectual and spiritual exercise’1 – je moet het maar zo durven noemen: de kritische wetenschappelijke studie van religieuze teksten zoals die sinds de Verlichting ontstond. Verlost van kerkelijke controle. Cambridge historicus Diarmaid MacCulloch doet het en brengt zo een schijnbare paradox onder woorden. De onafhankelijke wetenschappelijke benadering van de werkelijkheid, ook van religie als object van studie, is zelf geestelijk (‘spiritual’) gemotiveerd. Zijn formulering biedt een sleutel om verder na te denken over wetenschap en religie, met name over de rol van religie in het wetenschappelijke bedrijf zelf.

Kunstmatige Intelligentie is in opkomst en zou menselijke intelligentie kunnen overvleugelen. Sommigen denken dat we KI daarom zullen moeten dienen, en misschien zelfs aanbidden. Onderzoeker Elizabeth Oldfield van de Britse Theos Think Tank vindt dat een slecht idee.

Wetenschapsjournalist Govert Schilling vraagt zich af waarom astronoom Heino Falcke bewijsvoering wel belangrijk vindt bij wetenschap, maar niet als het gaat om God en geloof.

Uitgebreid zoeken

Categorie
Tag
Auteur
Tekst